Zielona Góra i okolice rozpościerają się pośród lasów na pagórkach Wału Zielonogórskiego. Uprawie winnej latorośli sprzyjało ukształtowanie terenu i ciepły klimat z łagodnymi i krótkimi zimami, bez katastrofalnych mrozów i długotrwałych susz. Tradycje winiarskie sięgają tu kilkuset lat. Winogrodnicy (wyspecjalizowani ogrodnicy), których pod koniec XVIII w. było w Zielonej Górze 48, zajmowali się pielęgnacją winnic. W tym okresie wokół miasta na powierzchni około 700 ha uprawiano ich ponad 2200. W XIX w., wraz z rozwojem przemysłu, budową linii kolejowych (możliwość importu lepszych gatunkowo win), produkcja wina zaczęła upadać. Na zahamowanie rozwoju uprawy winogron wpłynęła również akcja zielonogórskich piwowarów, którzy wymogli na władzach miejskich wydanie w 1728 r. zakazu zakładania nowych winnic. Oprócz wina zaczęto produkować piwo, wódkę, koniaki i likiery. Zmiany klimatu doprowadziły do okresowych klęsk urodzaju i pogarszania się jakości surowca - produkcja wina spadła do minimum.